«Η ηφαιστειακή δράση τύπου Χαβάης (Hawaiian eruptions) είναι η ηπιότερη από όλες τις υπόλοιπες ηφαιστειακές δραστηριότητες. Χαρακτηρίζεται από ήρεμες εκχύσεις ρευστής βασαλτικής λάβας με χαμηλό ποσοστό αερίων. Ο όγκος των πυροκλαστικών υλικών είναι ο μικρότερος από τους άλλους τύπους εκρήξεων. Τυπικό χαρακτηριστικό των εκρήξεων τύπου Χαβάης είναι οι πίδακες λάβας (lava fountain) και οι εκχύσεις λεπτών στρωμάτων λάβας, οι οποίες τελικά σχηματίζουν μεγάλα ασπιδόμορφα ηφαίστεια (shield volcanoes). Συχνές εκρήξεις συμβαίνουν επίσης και από κεντρικούς πόρους κοντά στην κορυφή του ηφαιστείου καθώς και κατά μήκος σχισμών που εκτείνονται ακτινωτά από την κορυφή. Η λάβα κατέρχεται στις πλαγιές του ηφαιστείου με τη μορφή κοιτών λάβας (lava channels) και στοών λάβας (lava tubes).
Οι σχισμογενείς εκρήξεις είναι συχνές στα ηφαίστεια της Χαβάης. Στην αρχή η έκχυση γίνεται από διάφορα σημεία κατά μήκος μίας σχισμής ως παραπέτασμα πυρός (curtain of fire) και επικεντρώνονται σε ένα-δύο κεντρικούς πόρους. Για παράδειγμα, στο ασπιδόμορφο ηφαίστειο Kilauea, οι εκρήξεις του ηφαιστείου Pu΄u O΄o εκχύνουν λάβα διαρκώς από το 1983. Ξεκίνησαν τον Ιανουάριο 1983 ως ένα παραπέτασμα πυρός μήκους 6 km στην ανατολική ζώνη διάρρηξης του Kilauea. Με την πάροδο του χρόνου, οι περιοδικές σχισμογενείς εκρήξεις επικεντρώθηκαν σε ένα κεντρικό ηφαιστειακό πόρο ~15 km ανατολικά της καλδέρας στην κορυφή του Kilauea. Οι διαδοχικές εκρήξεις στο σημείο αυτό δημιούργησαν έναν κώνο που ονομάστηκε ηφαίστειο Pu΄u O΄o. Το 1986 το σχηματίστηκε το ηφαίστειο Kupaianaha ~3 km ανατολικότερα, από το οποίο εκχυνόταν λάβα pahoehoe μέχρι το 1992. Από τότε η κύρια θέση των εκρήξεων είναι το ηφαίστειο Pu΄u O΄o» (Πηγή: http://www.geo.auth.gr).
[Link]
